Lurdes Auzmendi

Gaztetan halako ibilbide bat izan genuenontzat uste dut aldaketa handia dela Euskadiko Alberdi Sozialistarekin bat etortzea. Frankismoaren urte haietan ETAn (nire kasuan polítiko-militarrean) ibiltzetik alderdi ez nazionalista baterako bidea ez da, noski, erraza izan. Edozertan ibili ginela ere, euskal nazionalismoaren ideologia erabat errotu zen gure baitan, ia nagusiki hortik baino ez genuelako edaten.

Politikaren mundutik urruntzen saiatu arren, ETAren basakeriek begiak ireki zizkidaten, eta protesta isilen urteak etorri ziren, gerora areagotu eta jendetsuagoak bihurtu zirenak. Inguruan, ordea, eta batez ere euskal munduan ezkerrekotzak beraien buruak zeuzkaten asko ikusi izan ditut beti “bai baina ez” , “hauen kontra bai, baina beste horien kontra ere bai” jarrerarekin, azken batean ezer egin gabe, beste aldera begiratuz.

Gizakion bizitza eta askatasuna beste edozein gauzaren gainetik defendatu beharrekoak direla sinetsirik, ezin dut eraman ETAren basakerien aurrean axolagabe edo epel jokatzea; hor ez dago nire ustez erdibiderik.

Alderdi Sozialistako militanteek oro har eta bereziki Euskadiko Alderdi Sozialistakoek sufritu duten eta gaur oraindik sufritzen dutenagatik eta beti izan duten jarrera guztiz irmoagatik, elkartasun sentimendu sakon bat sentitzen dut alderdi honekiko, nire ustez ideologietatik haratago doana.

ETAren kontrako borrokan behar nuen erreferentzia izan zaretelako, bizitzaren eta askatasunaren defentsan erakusten duzuenagatik, askatasunean biziz euskal gizarteak behar dituen garapen guztiek bidea aurkituko dutelakoan nagoelako, aldaketa nahi dut.